W czasie powstania ukazało się łącznie ponad 300 numerów prasy tajnej (w Królestwie Polskim 212, w Galicji – 42, na ziemiach litewskich – 23, na ziemiach ruskich – 16, poza Rzeczpospolitą ponad 11). Wiosną i w lecie 1863 roku, ukazywało się 19–28 numerów czasopism miesięcznie.
Stanowisko dyrektora drukarń narodowych pełnił Józef Bogdan Wagner, który zajmował się organizacją drukarni (wyszukiwanie bezpiecznych lokali, maszyn, materiałów, zaufanych ludzi – drukarzy, zecerów, preserów, gońców, kurierów). Drukarnie narodowe Wydziału Prasy RN były ubezpieczane przez patrole Straży Narodowej, a dystrybucją zajmowali się często studenci. Wydział Prasy Rządu Narodowego wydawał np. w Warszawie tajne czasopismo Niepodległość – dziennik polityczny, ekonomiczny i naukowy. Pierwszy numer Niepodległości ukazał się 14 lipca 1863. Nakład tego czasopisma osiągał 10 tys. egzemplarzy. Pismo nie było wydawane regularnie. Miało początkowo format 40 cm, a od nr 7 – 44 cm (wydania bez podtytułu). Ostatni numer ukazał się w lipcu 1864 roku w Galicji.