W marcu 1948 objął stanowisko starszego instruktora pracy z ludnością cywilną w Zarządzie Polityczno-Wychowawczym Dowództwa Okręgu Wojskowego nr III w Poznaniu, od kwietnia 1948 wykładowcy wydziału pracy wśród oficerów w tym Zarządzie. Od kwietnia 1949 był instruktorem wydziału polityczno-wychowawczego Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie. Od października 1950 do listopada 1956 studiował w Wojskowej Akademii Politycznej im. W. I. Lenina w Moskwie (ukończył ją ze złotym medalem). Po powrocie do kraju w listopadzie 1956 został szefem wydziału politycznego Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych w Poznaniu. W 1959 zdał maturę, a w latach 1959–1963 studiował eksternistycznie na Wydziale Historycznym Wojskowej Akademii Politycznej w Warszawie, uzyskując tam dyplom magistra historii. Od lipca 1960 zastępca szefa, a od grudnia 1962 szef Oddziału I organów partyjno-politycznych w Zarządzie I Organizacyjnym Głównego Zarządu Politycznego WP. W 1963 został zastępcą szefa Zarządu I Organizacyjnego GZP WP. Od lutego 1964 do stycznia 1969 zastępca dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy ds. politycznych. 9 października 1968 uchwałą Rady Państwa PRL mianowany generałem brygady;