Fontanna była prezentem ślubnym dla Filiberta di Challant i Louise d’Aarberg (1502r.) ofiarowanym przez Giorgio di Challant. Z ich związku urodził się syn Renato di Challant, który stał się poważanym o wysokiej randze przedstawicielem rodziny. W I połowie XVI wieku, po ślubie Renato z Mencią z Portugalii (Mencia del Portogallo) zamek w Issogne przeżywa swój najszczęśliwszy i najbogatszy okres. Inwentaryzacja sporządzona po śmierci Renato w 1565 roku, poświadcza o nadzwyczajnym bogactwie. W tamtej epoce umeblowanie pokoi składało się z rzeźbionych mebli, drogocennej tapicerki, w szufladach przechowywano bieliznę pościelową o pięknych haftach, odzież z cennych materiałów, porcelana, sprzęty ze srebra o całkowitej masie stu kilogramów. Nie brakło również biblioteki o bogatym księgozbiorze. Jak jego przodek – Francesco di Challant – również Renato nie pozostawił męskiego dziedzica i cały swój majątek pozostawił córce Isabelli, która była żoną Giovanniego Federyka Madruzzo, potomka szanowanej książęco – biskupiej rodziny z Trento. Proces dziedziczenia tytułu trwał bardzo długo co pochłaniało finanse rodziny a majątek nieubłaganie zaczął maleć. Spór trwał prawie 100 lat a po śmierci ostatniego przedstawiciela rodu Challant (1804) zamek przez dziesięciolecia znajdował się w stanie na wpół opuszczonym.