Historia Karabin został zaprojektowany najprawdopodobniej w Rikugun Kokugijutsu Kenkyujo (Giken - Instytut Doświadczalny Techniki Lotniczej Armii) w Tokio przed 1936 i wywodzi się z eksperymentalnego karabinu maszynowego znanego jako otsu-gou z którego także pochodzi współczesny mu km Typ 89 „ruchomy”. W wielu dokumentach karabin ten jest określany jako „Typ 89 ruchomy, pojedynczy” i jako taki bywa mylony z „przepołowionym” podwójnym karabinem Typ 89.
Ograniczoną produkcję karabinu rozpoczęto około 1936, a do produkcji masowej wszedł w 1941. Produkowany był w fabrykach broni Armii w Tokio, Kokurze i Nagoyi.
Opis konstrukcji Karabin maszynowy Te-4 był bronią samoczynną działającą na zasadzie odprowadzenia części gazów z przewodu lufy, strzelał z zamka zamkniętego typu Nambu. Karabin zasilany był z magazynka talerzowego o pojemności 70 naboi, używał amunicji 7,7 × 58 mm SR. Łuski po wystrzelanych pociskach były wyrzucane pod karabin do specjalnej torby. Szybkostrzelność teoretyczna wynosiła około 730 strzałów na minutę, prędkość wylotowa pocisku wynosiła