Historia Zarówno Strabon jak i Pliniusz Starszy twierdzą, że wcześniej rzeka nosiła miano Clanis, którą to nazwę nosiło wiele rzek Italii (Clanio i Lagni); pierwszy z nich omyłkowo umieszcza jej źródła w kraju Westynów; opinię tą podziela również LukanStrabon V, 233.Lukan II, 425.. O Liris wspominało wielu rzymskich poetów, którzy opisywali ją jako nadzwyczaj delikatny, spokojny strumieńHoracy, Carmina I, 31.8; Silius Italicus IV, 348., co dobrze oddaje jej charakter w dolnym biegu.
U ujścia Liris w pobliżu Minturnae znajdował się rozległy święty gaj poświęcony Maricy, nimfie lub miejscowej bogince, która − zgodnie z tradycją przekazaną nam przez Wergiliusza − miała być matką Latynusa, choć inni utożsamiali ją z KirkeWergiliusz, Eneida VII, 47Laktancjusz, Institionum Divinarum I, 21.. Gaj i świątynia były przedmiotem adoracji nie tylko mieszkańców pobliskiego Minturnae, ale również RzymianStrabon V, 233; Liwiusz XXVII, 37; Serwiusz: ad Aeneidos VII, 47..
Wiosną 1944 roku dolina Liri była widownią ciężkich walk, które miały otworzyć sprzymierzonym drogę na RzymMathew Parker: Monte Cassino (2005), , s.19-22..
Zobacz też rzeki Włoch
Przypisy
Kategoria:Rzeki we Włoszech Kategoria:Zlewisko Morza Tyrreńskiego