5 listopada 1944 roku został uhonorowany tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.
Po zakończeniu wojny pozostał w służbie, dowodząc między innymi 2 Brygadą Okrętów Podwodnych na Morzu Bałtyckim, 1 Brygadą Okrętów Podwodnych Floty Północnej oraz bazą marynarki radzieckiej w Świnoujściu (1950–1953). W 1951 roku awansował do stopnia kontradmirała, trzy lata później ukończył Akademię Sztabu Generalnego im. Woroszyłowa, następnie do 1959 roku dowodził Flotyllą Kamczacką. Od 1955 roku w randze wiceadmirała. W latach 60. został oddelegowany do pracy sztabowej, od 1969 roku był redaktorem naczelnym pisma „Morskoj sbornik”. Przeszedł w stan spoczynku w 1973 roku.
Był autorem książek: Podwodniki (Подводники, 1962), Pietropawłowskij boj (Петропавловский бой, 1965), Pod głubinnymi bombami (Под глубинными бомбами, 1967), Na bortu S-56 (На борту C-56, 1982), Wiernost' prisiagie (Верность присяге, 1985).
Został odznaczony między innymi Orderem Lenina, czterokrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru, Orderem Nachimowa II klasy, Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy, Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy, Orderem Czerwonej Gwiazdy.