W 1935, po ukończeniu służby wojskowej, znów pracował jako nauczyciel szkół podstawowych w powiecie łowickim.
14 listopada 1936 złożył przed Państwową Komisją dla Nauczycieli Publicznych Szkół Powszechnych w Łowiczu egzamin praktyczny na nauczyciela. Następnie rozpoczął studia w Collegium Pedagogicum Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie. Studia te ukończył w 1939 i po złożeniu egzaminów, otrzymał dyplom Wydziału Pedagogicznego Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie. W sierpniu 1939 został zmobilizowany z przydziałem do 79 pułku piechoty Wojska Polskiego.
W czasie okupacji mieszkał w powiecie łowickim, brał udział w konspiracji, w oddziałach Armii Krajowej (AK), jego przełożonymi byli: komendant Obwodu AK na powiat łowicki „Wojciech”, „Smuga” – mjr Lucjan Zieliński oraz „Wróbel” – kpt. Witold Pękalski. Pod pseudonimem „Jakub” był w latach 1940–1941 zastępcą „Wróbla” - dowódcy oddziału AK w gminie Bielawy i w latach 1942–1945 dowódcą oddziału AK i jednocześnie komendantem Szkoły Podchorążych AK w powiecie łowickim.
Brał również udział w tajnym nauczaniu.