Pełne ożywienie jest dokładne dla nieskończonej studni potencjału, kwantowego oscylatora harmonicznego oraz dla atomu wodoru w przypadku funkcji o skończonym rozwinięciu, podczas gdy dla krótszych czasów jest przybliżone dla atomu wodoru i wielu innych układów kwantowomechanicznych.
Ożywienie kwantowe zostało zaobserwowane doświadczalnie dla kondensatu Bosego-Einsteina w potencjale sieci optycznej.
Przykład – dowolna obcięta funkcja układu kwantowego z energiami wymiernymi Rozważmy układ kwantowy z energiami i stanami własnymi
i niech energie te będą wymiernymi częściami pewnej stałej
np. dla atomu wodoru
Wtedy obcięte (do stanów) rozwiązanie równania Schrōdingera zależnego od czasu jest dane przez
thumb|400px|Superożywienie (ang. Superrevival) inwersji (powrót przybliżonych ożywień do oryginalnego kształtu) w modelu Jaynesa-Cummingsa, kiedy to dokładne widmo energetyczne w rezonansie wokół średniej liczby fotonów jest przybliżone wielomianem drugiego stopnia liczby kwantowej fotonu Niech będzie najmniejszą wspólną wielokrotnością wszystkich liczb a największym wspólnym dzielnikiem wszystkich liczb wtedy dla każdego dzielenie jest liczba całkowitą, dla każdego dzielenie jest liczba całkowitą a jest całkowitą wielokrotnością kąta pełnego i
po czasie pełnego ożywienia