Twórczość Jerzy przetłumaczył Contra Eunomium Bazylego Wielkiego i Parmenidesa Platona, czym zyskał wielkie uznanie wśród współczesnych. Kolejne przekłady: Preparatio evangelica Euzebiusza z Cezarei, Problemata Pseudo-Arystotelesa, Almagest Ptolemeusza, Homilie Jana Chryzostoma i Prawa Platona spotkały się z ostrą krytyką papieża Mikołaja V i kardynała Bessariona. W kolejnych latach chcąc odzyskać nadszarpnięty autorytet uczonego i korzystając z proarystetelesowskiego stanowiska Mikołaja V, napisał Comparationes philosopharum Aristotelis et Platonis (wyd. w Wenecji 1523), atakujące Platona i ówczesnych platoników, zwłaszcza Gemista-Pletona i wskazujące na platonizm jako na źródło epikureizmu, orygenizmu i arianizmu. W swoim dziele Jerzy próbował uzgodnić arystotelizm z chrześcijaństwem, wskazywał na niego jako na prekursora prawdy o Trójcy Świętej i godnego włączenia w poczet świętych chrześcijańskich. Polemiki zapoczątkowane przez Jerzego doprowadziły do powstania nowożytnego arystotelizmu chrześcijańskiego, będącego rodzajem ideologii jednoczącej grecko-łaciński świat przed niebezpieczeństwem islamu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bizantyńscy filozofowie 1204–1453 Kategoria:Włosi pochodzenia greckiego Kategoria:Urodzeni w 1395 Kategoria:Zmarli w 1484 Kategoria:Ludzie związani z Trapezuntem Kategoria:Ludzie urodzeni w Heraklionie