W roku 1906 zdobył mandat poselski do rosyjskiej Dumy Państwowej jako jeden z 6 polityków chłopskiego pochodzenia. W czasie trwającej tylko 73 dni kadencji krytykował projekt reformy rolnej, bronił własności prywatnej, postulował utworzenie banku kredytującego włościan. Informował o pracach parlamentu nadsyłając relacje prasowe, publikowane przez Ziemię Lubelską i Naród. Bezskutecznie kandydował w wyborach do II Dumy, uzyskał jednak mandat III i IV kadencji. Rosyjski autor M. Boiowicz w pracy poświęconej członkom III Dumy, odnotował przy jego nazwisku: „Chłop. Samouk. Bardzo oczytany”.
Zabierał głos w sprawach dotyczących kościoła katolickiego, wyodrębnienia guberni chełmskiej z Królestwa Polskiego, w sprawach rolnych i serwitutowych. Zimą 1911 roku brał udział w demonstracjach patriotycznych w Galicji. W rodzinnym regionie wspierał powstawanie kółek rolniczych, kooperatyw chłopskich, szkół wiejskich. W 1914 roku został sygnatariuszem aktu powołującego Komitet Narodowy Polski w Warszawie.
Zginął w wypadku samochodowym. Rosyjski samochód wojskowy, którym zabrał się okazyjnie z Garbowa do Kurowa, wywrócił się przy omijaniu furmanki, a Nakonieczny, podobnie jak rosyjski kierowca, zginęli przygnieceni. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 15 kwietnia 1915 roku w Garbowie.