11 czerwca 1913 r. po śmierci Mahmuda Szevketa objął stanowisko ministra wojny, które utracił w 1914 r. na rzecz Envera Paszy, by objąć dowództwo III Armii stacjonującej na Kaukazie, którą dowodził w początkowej fazie I wojny światowej. W 1916 r. został skierowany do II Armii. Podległe mu jednostki poniosły ciężkie straty w walce z Rosjanami, a sam Ahmed İzzet Pasza objął dowództwo nad pozostałościami II i III Armii, stacjonującymi w Anatolii.
14 października 1918 r. objął urząd wielkiego wezyra, który sprawował do 8 listopada tego samego roku. W tym czasie podpisał rozejm w Mudros, który zakończył udział Imperium Osmańskiego w I wojnie światowej. W 1918 r. zachorował na hiszpankę. Po wyleczeniu podjął się roli pośrednika pomiędzy dwoma tureckimi „ośrodkami władzy” stambulskim i ankarskim. Wraz z upadkiem Imperium Osmańskiego utracił tytuł paszy, a w 1934 r. przyjął nazwisko Furgaç. W 1934 został członkiem zarządu przedsiębiorstwa energetycznego z siedzibą w Stambule. Pochowany na cmentarzu Karacaahmet w Stambule.
Wspomnienia Ahmeda İzzeta Paszy ukazały się w opracowaniu jego syna Süheyla İzzeta Furgaça.
Przypisy