Część powstałego w ten sposób potomstwa wyeksportowano za granicę jako materiał rzeźny. W 2009 roku odnotowano 1424 konie tej rasy.
Pokrój thumb|Budowa Holenderski koń zimnokrwisty jest silnym koniem podobnym do konia belgijskiego (brabanckiego). Ma bardzo masywną budowę.
Na prostej, krótkiej szyi ma osadzoną dość suchą głowę o prostym profilu, która nie powinna być zbyt duża. Łopatki u tych koni są bardzo duże i stromo ustawione. Kłoda holenderskich koni zimnokrwistych jest głęboka, w kształcie beczki. Grzbiet u koni jest długi, szeroki i mocny, a kłąb niewielki. Zad u koni jest ścięty, krótki i opadający, ale dobrze umięśniony. Ogon czasami jest kurtyzowany, zazwyczaj nisko osadzony.
Konie według różnych źródeł mają od 160 lub 164 do 166 lub 168 centymetrów w kłębie. Najczęściej jest to wysokość 166 cm.
Kończyny Kończyny są silne i muskularne z mocnymi stawami. Przy dużych i płaskich kopytach są obfite szczotki pęcinowe.
Umaszczenie Umaszczenie koni jest najczęściej gniade lub jasnogniade, kasztanowate lub brudnokasztanowate, oraz siwe (sporadycznie).
Użytkowość Dawniej wykorzystywane były do celów rolniczych. Pracowały głównie w glebach gliniastych, które były zbyt męczące dla innych koni.