Po zakończeniu bitwy o Kretę 7 Dywizję wysłano do Niemiec, aby żołnierze odpoczęli. Ponadto uzupełniono straty poniesione w operacji Merkury.
We wrześniu 1941 roku w rejon Leningradu przerzucono Fallschirmjägerregiment Nr 1, później przerzucono także Fallschirmjägerregiment Nr 3. Jednostki te walczyły jako zwykła piechota. W późniejszym okresie na front wschodni przerzucono, także i Fallschirmjägerregiment Nr 2. Pułki te walczyły w Związku Radzieckim na różnych odcinkach frontu do 1943 roku.
Dywizję rozwiązano w roku 1943. Na jej bazie powstała 1 Dywizja Strzelców Spadochronowych, natomiast na podstawie Fallschirmjägerregiment Nr 2 utworzono 2 Dywizję Strzelców Spadochronowych.
Dowódcy dywizji Generalleutnant Kurt Student (1 września 1938 – 16 maja 1940) Generalleutnant Richard Putzier (16 maja 1940 – 21 stycznia 1941) Generalleutnant Wilhelm Sussmann (21 stycznia 1941 – 20 maja 1941) Generalmajor Alfred Sturm (20 maja 1941 – 1 czerwca 1941) Generalleutnant Erich Petersen (1 czerwca 1941 – 1 sierpnia 1942) Generalleutnant Richard Heidrich (od 1 stycznia 1942 – do rozwiązania)7.