Lewiński zajmował się badaniami geologicznymi jury i czwartorzędu oraz zagadnieniami hydrogeologii, dotyczącymi zaopatrzenia w wodę miast. W latach 1926–1930 sporządzał opracowania hydrogeologiczne na potrzeby zaopatrzenia w wodę: Częstochowy, Kalisza, Kielc, Lublina, Łodzi, Piotrkowa, Radomia i Tomaszowa Mazowieckiego. Był także jednym z wykonawców badań geologicznych do pierwszego projektu budowy metra w Warszawie (1929).
Zbiory geologiczne, które kolekcjonował w latach 1901–1915, przetrwały II wojnę światową i zostały po jej zakończeniu przekazane do Instytutu Geologicznego. Zbiory z okresu 1918–1938 zostały zniszczone podczas bombardowania gmachu geologii UW w roku 1939 (zob. obrona Warszawy.
Publikacje Był autorem publikacji naukowych, popularnonaukowych oraz podręczników (akademickich i dla szkół średnich), m.in.: Zwierzęta epok ubiegłych, tłumaczenie, 1904 Utwory jurajskie na zachodnim zboczu Gór Świętokrzyskich, 1912 Utwory dyluwialne i ukształtowanie powierzchni przedlodowcowej dorzecza Przemszy, 1914 Z morfologii i geologii stepów czarnomorskich, 1916 Ukształtowanie powierzchni, skład i struktura podłoża dyluwjum wschodniej części Niżu Północno-Europejskiego, 1918 Badania hydrogeologiczne okolic Warszawy, 1921 Podstawy mineralogji i geologji dla klas wyższych szkół średnich, 1922;