W tym samym roku został zatrudniony na swojej macierzystej uczelni na stanowisku asystenta. W 1982 roku Rada Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Gdańskiego nadała mu stopień naukowy doktor nauk przyrodniczych w zakresie biologii na podstawie pracy nt. Udział i rola porostów w zagospodarowanym borze chrobotkowym Cladonio-Pinetum w północno-zachodniej części Borów Tucholskich, której promotorem była prof. dr hab. Hanna Piotrowska. Wraz z nowym stopniem naukowym otrzymał awans na stanowisko adiunkta. Jego dalsza praca naukowo-badawcza pozwoliła mu zdobyć w 1991 roku stopień doktora habilitowanego nauk przyrodniczych w zakresie biologii o specjalności biologia do którego nadania przyczynkiem była rozprawa pt. Porosty Pomorza Zachodniego - studium ekologiczno-geograficzne. Był twórcą Podyplomowego Studium Biologii z Elementami Biotechnologii i Ochrony Środowiska. W latach 1994–1995 kierował Pracownią Taksonomii i Geografii Roślin UG. W 1995 roku otrzymał kolejny awans w gdańskiej uczelni, zostając profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem Katedry Ekologii Roślin i Ochrony Przyrody UG oraz Pracowni Naukowo-Edukacyjnej Słowińskiego Parku Narodowego UG (do 1996 roku.