Po 1945 majątek niemieckiej wytwórni Odeon przy ul. Płockiej 13 w Warszawie (pełna nazwa spółki brzmiała: Polskie Zakłady Fonograficzne Odeon), stał się własnością państwa polskiego. Utworzono tam Polskie Zakłady Fonograficzne „Odeon” i rozpoczęto produkcję płyt. W 1948 pod tym samym adresem działały już Zakłady Fonograficzne w Warszawie (z nazwą Muza na płytowych naklejkach), a w 1951 Warszawskie Zakłady Fonograficzne (Muza). Kolejna reorganizacja była bardziej głęboka – w 1953 rozdzielono nagrywanie od produkcji płyt tworząc dwa odrębne przedsiębiorstwa: Zakład Nagrań Dźwiękowych przy ul. Długiej 5 (zajmujący się realizacją materiału dźwiękowego) oraz Warszawską Fabrykę Płyt Gramofonowych „Muza” przy Płockiej. W 1955 rozpoczęto proces powrotny – w wyniku decyzji Ministerstwa Kultury i Sztuki i działań centralizujących działalności gospodarcze z Zakładu Nagrań Dźwiękowych utworzono Przedsiębiorstwo Państwowe „Polskie Nagrania”. Z etykiet wydawanych wówczas płyt zniknęła nazwa i logo „Muza”, a jej miejsce zajęła informacja Wydawca: Polskie Nagrania” Warszawa i Produkcja Płyt „Muza” Warszawa„Mazowsze” Państwowy Zespół Ludowy Pieśni I Tańca – L 0003.. Wkrótce obok nazwy „Polskie Nagrania” pojawiło się charakterystyczne logo z kogutem„Mazowsze” Państwowy Zespół Ludowy Pieśni I Tańca – L 0003, wznowienie..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Polskie Nagrania „Muza” · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.