Było to związane z dziesięciotygodniowym (skróconym później o połowę) zawieszeniem, które zostało nałożone na Tuilagi po tym, jak w półfinale z Northampton Saints uderzył pięścią w twarz Chrisa Ashtona. Osłabiona brakiem swojego przebojowego zawodnika drużyna Tygrysów przegrała w finale na Twickenham z Saracens.
W kolejnym sezonie z klubem z Leicester dotarł aż do finału, gdzie jednak Tigers ulegli Harlequins 30–23.
Kariera reprezentacyjna Ze względu na trwający ponad 36 miesięcy pobyt w Anglii, zgodnie z regułami IRB najmłodszy z braci Tuilagi mógł wybierać pomiędzy reprezentacjami Samoa i Anglii. Ostatecznie wraz z rodziną zadecydował, że z uwagi na wpływ, jaki Anglia miała w wychowanie i ukształtowanie młodego zawodnika, będzie występował w drużynie Czerwonej Róży. Tuilagi grę dla Anglii zaczynał w reprezentacjach do lat 16 i 18. W 2010 roku trafił do reprezentacji U-20, zaś 29 stycznia 2011 wystąpił po raz pierwszy w drugiej reprezentacji Anglii (England Saxons) w spotkaniu z Włochami A. Swój występ na stadionie Sixways pochodzący z Samoa zawodnik zaznaczył zdobytym przyłożeniem.