Skorupki zbudowane z materii nieorganicznej łączonej przez komórkę
Większość gatunków posiada skorupki aglutynacyjne, które tworzone są przez zewnętrzne materiały, takie jak drobne ziarenka piasku lub puste skorupki okrzemków, łączone w organiczną całość, która może przybierać różne kształty, np. podobne do zachodzących na siebie płytek, tworzących wspólny pancerz. Budowa komórki W przypadku wielu gatunków niewiele wiadomo na temat wewnętrznej budowy, ze względu na skorupkę uniemożliwiającą wgląd wewnątrz ameb. W większości przypadków przednia część, usytuowana bliżej otworu jest nieco mniej gęsta niż część tylna, w której znajduje jądro komórkowe (zazwyczaj jedno, rzadziej dwa).
Pseudopodia zazwyczaj ciężko zaobserwować. Z ich pomocą ameba porusza się oraz zdobywa pożywienie.
Fotosynteza Niektóre z gatunków posiadają wewnątrz swojej komórki symbiotyczne glony, dzięki którym wykazują częściowy autotrofizm. Te występują głównie w warstwie mokrych mszaków torfowiskowych. Ze względu na brak odpowiedniego nasłonecznienia nie występują w warstwach dna oraz osadów jeziornych.
Rozmnażanie Arcellinida rozmnażają się bezpłciowo, przez podział komórki. Jako pierwsza powstaje komórka organizmu potomnego. W zależności od rodzaju skorupki, organiczne elementy budowlane lub cząstki mineralne są rozmieszczone wokół przedłużenia cytoplazmatycznego funkcjonującego jako szablon.
Przypisy
Kategoria:Tubulinea