W 1992 roku Álvarez wraz z kadrą U-17 wziął udział w kolejnych Młodzieżowych Mistrzostwach Ameryki Północnej, tym razem notując w nich lepszy bilans niż poprzednio – cztery zwycięstwa i dwa remisy. Dzięki takim wynikom prowadzona przez niego drużyna zdołała awansować na odbywające się w 1993 roku Mistrzostwa Świata U-17 w Japonii, gdzie jednak, podobnie jak przed dwoma laty, odpadła już w fazie grupowej, notując bilans zwycięstwa i dwóch porażek. W 1994 roku został selekcjonerem reprezentacji Meksyku U-20, z którą wystąpił na Młodzieżowych Mistrzostwach Ameryki Północnej, lecz wskutek bilansu dwóch zwycięstw i porażki zajął z nią dopiero drugie miejsce w grupie, które nie zaowocowało awansem na Mistrzostwa Świata U-20 w Katarze. Po kontynentalnym turnieju odszedł z krajowej federacji i podpisał umowę z drugoligową drużyną Club Celaya, z którą w sezonie 1994/1995 zwyciężył w rozgrywkach Primera División A, dzięki czemu zanotował awans do najwyższej klasy rozgrywkowej. W rozgrywkach 1995/1996 poprowadził natomiast Celayę do największego sukcesu w historii klubu, tytułu wicemistrza Meksyku, przegrywając w dwumeczu finałowym z Necaxą tylko z powodu gorszego bilansu bramkowego.