Po ukazaniu się Ludzkich uczuć Krzywy podjął współpracę z De Mono, by wkrótce na rzecz tego zespołu opuścić Daab (wrócił, podobnie jak i Strojnowski, na koncert w Jarocinie w 1989). W tej sytuacji na powrót z T. Love zdecydował się Zeńczewski, Miłoszewskiego natomiast zastąpił Dariusz Chociej. Ci muzycy wystąpili na koncercie w katowickim Spodku z okazji dziesięciolecia Dżemu w czerwcu 1989 oraz – przy użyciu automatu perkusyjnego – nagrali album III (1989). Trzy lata później członkowie Daabu zdecydowali się na ponowną rejestrację tych utworów, wydając je – wraz z kilkoma nowymi i ze zmienioną kolejnością ścieżek – w cyfrowym formacie na płycie kompaktowej (była to pierwsza płyta kompaktowa w dyskografii grupy). W tym czasie skład ustabilizował się, a jego trzon tworzyli współzałożyciele Zeńczewski, Miłoszewski i Gierszewski, z którymi współpracowali: gitarzysta Michał Grymuza (m.in. z Armii i zespołu Edyty Bartosiewicz) oraz Grzegorz Rytka, Piotr Korzeniowski, Jacek Wojcieszuk.
W dziesiątą rocznicę powstania grupy Daab wydany został album kompilacyjny To co najlepsze z dziesięciu lat (1983–93) (1993). Wszystkie umieszczone na nim piosenki muzycy nagrali ponownie.