Stępkę pod budowę jednostki, nazwanej „Kaiman”, położono w październiku 1904 roku, okręt wodowano 3 czerwca 1905 i ukończono 14 września tego roku.
Projekt oceniono jako udany i w kolejnych latach zamówiono aż 23 jednostki tego typu w dwóch stoczniach Austro-Węgier według brytyjskich planów. Austriacka stocznia (STT) w Trieście zbudowała 13 okrętów, których stępki położono w latach 1905–1907 i ukończono w latach 1906–1909, a następnie węgierska stocznia Danubius we Fiume zbudowała dalsze 10, których stępki położono w latach 1907–1909 i ukończono w latach 1908–1910.
Okręty początkowo nosiły nazwy (głównie zwierząt wodnych, ptaków i stworzeń mitycznych), lecz rozkazem z 19 listopada 1913, od 1 stycznia 1914 odebrano im nazwy, w zamian wprowadzając oznaczenia alfanumeryczne. Okręty otrzymały numery od 50 do 73, z dodatkową literą oznaczającą miejsce budowy: E od England (Anglia), T od Triest i F od Fiume. Okręty nosiły przed numerem skrót SM Tb (Seiner Majestät Torpedoboot − torpedowiec Jego Cesarskiej Mości). Rozkazem z 21 maja 1917 roku z oznaczeń usunięto ostatnią literę, pozostawiając numery.