W 1964 został szefem wydziału w Oddziale Operacyjnym, a w 1966 szefem Oddziału Operacyjnego w Dowództwie Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W 1969 został dowódcą 15 Dywizji Zmechanizowanej w Olsztynie.

Na mocy uchwały Rady Państwa PRL z 6 października 1970 mianowany na stopień generała brygady; nominację wręczył mu 10 października 1970 w Belwederze przewodniczący Rady Państwa marszałek Polski Marian Spychalski. W latach 1971–1972 zastępca dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu do spraw liniowych, później szef Zarządu I Operacyjnego Sztabu Generalnego WP (1972–1975). W latach 1975–1980 attaché wojskowy, morski lotniczy przy Ambasadzie PRL w Sofii. Od kwietnia 1980 szef sztabu – zastępca dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego, a od października 1983 I zastępca Głównego Inspektora Obrony Terytorialnej – szef Inspektoratu Obrony Terytorialnej i Wojsk Obrony Wewnętrznej. W czerwcu 1987 na własną prośbę przeniesiony do rezerwy.