Później uczestniczył w sejmach 1648 roku: konwokacyjnym po śmierci Władysława IV, elekcyjnym, na którym podpisał elekcję Jana Kazimierza z województwem ruskim, w 1649 roku na sejm koronacyjny oraz na sejm 1649/1650 z województwa ruskiego.

Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 16 lipca 1632 rokuVolumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 352.. Jako poseł na sejm konwokacyjny 1648 roku z województwa ruskiego był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 31 lipca 1648 rokuVolumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 86..

W 1648 roku Stadnicki został podkomorzym sanockim.

W 1649 roku dowodząc chorągwią pospolitego ruszenia z województwa ruskiego wziął udział w bitwie pod Zborowem. W 1651 roku dowodził tą chorągwią w czasie bitwy pod Beresteczkiem, w czasie której zginął.

Był właścicielem Leska (w 1640 roku było to samo Lesko i 24 wsie). Miał też majątki w Smolniku, Terle, Rosochach i Korczynie w województwie ruskim. Hodowane w swoich dobrach woły eksportował za granicę.

Życie rodzinne Był synem Stanisława Stadnickiego i Heleny z domu Leśnowolskiej h. Pierzchała.

Był dwukrotnie żonaty;