W lipcu 1984 przeniósł się do zespołu Puebla FC, gdzie spędził rok, po czym podpisał umowę z jego lokalnym rywalem, Ángeles de Puebla, w którym również występował przez dwanaście miesięcy, nie zdobywając żadnego trofeum.
Latem 1986 Orduña powrócił do Tigres UANL i podczas drugiego pobytu w tym zespole także był podstawowym zawodnikiem, tym razem spędzając w nim trzy lata, jednak nie potrafił nawiązać do osiągnięć zdobywanych z drużyną kilka lat wcześniej. Ogółem w barwach Tigres spędził dziesięć lat, zdobywając dziewiętnaście bramek w 328 ligowych spotkaniach i jest uznawany za jedną z klubowych legend. W połowie 1989 roku przeszedł do ekipy Correcaminos UAT z siedzibą w mieście Ciudad Victoria, w którym grał bez większych sukcesów przez dwa sezony. Profesjonalną karierę piłkarską zdecydował się zakończyć w wieku 37 lat.
Kariera reprezentacyjna W seniorskiej reprezentacji Meksyku Orduña zadebiutował za kadencji selekcjonera Raúla Cárdenasa, 22 stycznia 1980 w wygranym 1:0 meczu towarzyskim z Czechosłowacją. Pierwszego i jedynego gola w kadrze narodowej strzelił 10 lutego 1981 w wygranym 4:0 sparingu z Koreą Południową.