Co do zasady, FIRA stanowiła odrębną, pozytywną siłę, dzięki której rugby trafiało również do krajów nieanglojęzycznych.
Historia Na skutek wykluczenia reprezentacji Francji z rozgrywek o Puchar Pięciu Narodów w 1932 roku, z jej inicjatywy rozpoczęto prace nad stworzeniem niezależnej organizacji. 3 września 1933 roku w Turynie odbyło się wstępne spotkanie, w którym udział wzięli przedstawiciele Francji i Niemiec. 24 marca 1934 roku na spotkaniu założycielskim w Hanowerze stawili się, oprócz wymienionych wcześniej dwóch państw, reprezentanci Belgii, Hiszpanii (a oddzielnie także Katalonii), Holandii, Portugalii, Rumunii, Szwecji (de facto Brytyjskiego Poselstwa Handlowego w Sztokholmie) i Włoch. Organizację oficjalnie zarejestrowano we francuskim dzienniku urzędowym niespełna dwa miesiące później, przy poparciu delegacji czechosłowackiej.
Do wybuchu wojny organizowano doroczne zjazdy, która to tradycja została wznowiona w 1947 roku. W 1951 roku zadecydowano o powołaniu rozgrywek o Puchar Europy, w którym udział brały reprezentacje narodowe. Siedem lat później przyjęto w poczet członków pierwszą federację pozaeuropejską (było to Maroko), a w 1965 roku wystartowała pierwsza edycja Pucharu Narodów Europy. Rozgrywki te w 1973 przemianowano na Puchar FIRA i w takiej formie trwały one do końca XX wieku.