Liczba mieszkańców stolicy Ramzesa II szybko rosła. Ludność była zróżnicowana pod względem kulturowym i religijnych, o czym świadczy zapis o budowie świątyń Amona w zachodniej części Pi-Ramzes, Seta i Astarte – w dzielnicach południowych południu, Buto – na północy, w: В. И. Авдиев, История Древнего Востока.. Pi-Ramzes istniało w XIII–XI wieku p.n.e., później zostało opuszczone.
Przypisy
Bibliografia Kitchen K.A., Ramzes Wielki i jego czasy, Warszawa 2002. .
The Cambridge ancient history, T. 2, Cz. 2, History of the Middle East and the Aegean Region c. 1380–1000 B. C., red. E. S. Edwards i in., Cambridge 1975. Авдиев В. И., История Древнего Востока, Ленинград 1953, (Мирная деятельность Рамзеса II). Пер-Рамсес (Кантир), Египтологический изборник.
Kategoria:Miasta w starożytnym Egipcie Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Egipcie