Zygmunt Włodzimierz Witold Skórzewski herbu Drogosław (ur. 3 maja 1894 Czerniejewo, zm. 10 maja 1974 Cardosella, Korsyka) – polski arystokrata, rotmistrz Wojska Polskiego. II ordynat na Łabiszynie oraz IV ordynat na Czerniejewie-Radomicach, w 1922 posiadał majątki ziemskie o powierzchni 18 870 haWojciech Roszkowski, Lista największych właścicieli ziemskich w Polsce w 1922 r., w: Przegląd Historyczny, 1983, Tom 74, Numer 2, s. 284, hrabia.
Życiorys Był synem hrabiego Witolda Stefana Skórzewskiego i księżniczki Marii Radziwiłł. Pochodził ze starej i zasłużonej rodziny, która doszła do wysokich urzędów i niemałej fortuny, a dzięki przemyślanym mariażom weszła w krąg arystokracji. Wychowywał się razem z bratem Karolem oraz siostrą Marią (późniejszą Adolfową Bnińską).
Zygmunt Skórzewski wziął czynny udział w powstaniu wielkopolskim, za co Niemcy wydali na niego wyrok śmierci – nie wykonano go. W 1924 został przeniesiony do rezerwy. Przebywając w Paryżu 15 czerwca 1927 ożenił się z księżniczką Leontyną Radziwiłł, córką Michała i Marii de Bernadaky. Nowożeńcy zamieszkali w pałacu w Czerniejewie, który był odtąd rozbudowywany przez właścicieli, uzyskując wygląd współczesny. W nim właśnie narodziły się dzieci Zygmunta i Leontyny: Maria (1928), Jadwiga (1930) i Leon (1933).