Pierwszy okres lwowski (1860–1862) W roku 1860 zamieszkał we Lwowie i rozpoczął współpracę z czasopismami „Dziennik Literacki” i „Dzwonek”. W „Dzienniku” (wcześniej – „Nowiny”, założone przez Jana Dobrzańskiego) opublikował, jako Little Swift, swoje debiutanckie opowiadanie satyryczne Komedia bez aktów. Pismo „Dzwonek”, uznawane za pierwsze polskie pismo dla ludu, założył wspólnie z Walerym Łozińskim i Bernardem Klickim. W roku 1861 opublikował w nim, jako dodatki, pierwsze opowiadania historyczne. Wkrótce potem związał się z grupą „przedburzowców”, młodych literatów i publicystów (m.in. Mieczysław Romanowski, Mieczysław Pawlikowski, Ludwik Wolski, Karol Cieszewski, Bruno Bielawski, Lucjan Tatomir). W jego kolejnych utworach (m.in. publikowanych w czasopiśmie przedburzowców – „Czytelnia młodzieży”) dominowała tematyka martyrologiczno-wolnościowa; były nacechowane kultem poezji Juliusza Słowackiego, a równocześnie pozytywistyczną ideą pracy u podstaw. Pisał również komedie, które nazywał „ramotkami romantycznymi”.