Rozprawy (1929), 54, 3-4: 859-888, wówczas prekursorskiej w przedmiocie skał niekrystalicznych. Promotorem był Julian Tokarski.
W roku 1933 poślubiła Henryka Morawskiego. Macierzyństwo, potem II wojna światowa na wiele lat przerwały jej działalność naukową. Po wojnie przez krótki czas uczyła w gimnazjum, potem pracowała na Uniwersytecie Jagiellońskim. W październiku 1945 roku została powołana na stanowisko zastępcy profesora przy Katedrze Mineralogii i Petrografii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Habilitowała się na Uniwersytecie Jagiellońskim w roku 1946 na podstawie pracy dotyczącej mikroskopowego opisu skał trzonu krystalicznego TatrM. Turnau-Morawska, 1948. Z mikrogeologii trzonu krystalicznego Tatr. /Kosmos/, Seria A,/ /65: 59-100.. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskała w roku 1948, profesora zwyczajnego w roku 1960. Od roku 1951 była związana z Uniwersytetem Warszawskim, gdzie pracowała najpierw jako Kierownik Katedry Mineralogii i Petrografii, a następnie Zakładu Petrografii Skał Osadowych na nowo zorganizowanym Wydziale Geologii. Przeszła na emeryturę w roku 1965, lecz pracowała naukowo niemal do końca życia (ostatnia publikacja w 1978 roku). Maria Turnau-Morawska miała również uzdolnienia literackie, była autorką wielu dowcipnych okolicznościowych wierszy.