Bitwa o Wejherowo – Janowo – bitwa stoczona w dniach 12–17 marca 1945 roku o miejscowości Wejherowo, Redę i Janowo, podczas II wojny światowej, jedna z bitew operacji pomorskiej. Wejherowo stanowiło punkt oporu w rejonie umocnień obronnych Gdyni.
W wyniku działań 1 i 2 Frontu Białoruskiego niemieckie zgrupowanie obronne na Pomorzu zostało podzielone na dwie części. Na zachodzie Pomorza była 11 Armia, nad Odrą 3 Armia Pancerna, na wschodzie w kleszczach 2 Armia (ok. 10 dywizji). Niemcy z pozostałości Grupy Armii "Weichsel" (Wisła) planowali stworzyć nowe czoło obrony na linii: Żarnowiec – Wejherowo – Kartuzy – Tczew. 6 marca 2 Front Białoruski siłami 1 Armii Pancernej, 2 Armii Pancernej, 19 Armii, 70 Armii, 49 Armii, 65 Armii i polskiej 1 BPanc rozpoczął natarcie na okrążoną 2 Armię. Do 10 marca 3 GKPanc podszedł pod Wejherowo, a 19 Armia podeszła na linię Łeba – Lębork.