Obecnie w nawiązaniu do ostatniego i zarazem najnowszego stanu branży muzycznej należy traktować ją jako element przemysłu kultury, który czerpie przychody z muzyki. Upowszechnienie się łącza internetowego, plików muzycznych oraz powstawania procesów koncentracji mediów nadają przyspieszone tempo zmiany przedmiotu działalności muzycznego w kierunku managementu twórczości muzyków i takiego wykorzystania ich talentu, aby przyniosła zyski. Głównym źródłem krążenia kapitału w obrębie branży muzycznej jest komercyjny sposób wykorzystywania muzyki, jednak środek ciężkości tego ruchu przesuwa się w nieco innych kierunkach.
Fundamentalne klasyfikowanie zysków na podstawie użytkowania utworu muzycznego można przeprowadzić za pomocą jego trzech funkcjonalnych komponentów: faktu, że utwór może stanowić nagranie wydane na nośniku – takie zastosowanie przynosi przychody ze sprzedaży płyty z utworem; koncertowej natury utworu, wykonań w wersji live (gdy wszystkie składnie wytwarzanych dźwięków są grane w momencie prezentacji utworu – istotny jest szereg czasowy) lub playback performance (artysta prezentuje utwór bez aranżacji oraz własnego wkładu wokalnego, jedynie ogranicza się do osobistej obecności i wykonaniu utworu typu lipstick), co przynosi zyski ze sprzedaży biletów; sprzedaży praw do wykorzystania utworu.