Zmobilizowany w sierpniu 1939 roku, w wojnie obronnej służył w 30. Poleskim pułku artylerii lekkiej w składzie 30. Poleskiej Dywizji Piechoty w Armii „Łódź”. Walczył nad Wartą i w obronie Modlina, został ranny. Za wojenne zasługi awansował do stopnia podporucznika i został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Krzyżem Walecznych. Wzięty do niewoli niemieckiej i zwolniony pod koniec października 1939 roku, pod fałszywym nazwiskiem i dzięki wizie japońskiej uzyskanej od konsula Chiune Sugihary, przejechał Koleją Transsyberyjską do Władywostoku, stamtąd przez Japonię i Ocean Spokojny do Kanady, a następnie przez Ocean Atlantycki do Wielkiej Brytanii. Od 1941 roku pełnił służbę jako oficer na polskich statkach handlowych („Wilno”, „Wisła”, „Chorzów”, „Poznań”) pływających w alianckich konwojach.