stąd też powstałe wówczas powiedzenie: za króla Sasa jedz, pij i popuszczaj pasa. nawet w obliczu klęsk wojennych, spadających na obydwa jego kraje. W swych ambicjonalnych zamysłach nie waha się nawet przed zdradą rządzonego kraju z planowaniem jego rozbioru. Niemniej negatywnie przedstawione jest na ogół społeczeństwo polskie tego okresu – warstwy szlacheckie i magnackie… Boję się czegoś innego: tych ludzi dla prywaty gotowych na wszystko, którzy królowi służyć będą tak w przyszłości, jak mu teraz posługiwali (wojewoda Jabłonowski o serwilizmie rodaków; wyd. cytowane, s. 88).. Wśród nielicznych autor pozytywnie wyróżnia głównego przeciwnika Augusta Sasa – rozważnego i patriotycznego Stanisława Leszczyńskiego, któremu nadaje nawet cechy wyidealizowane. Drastyczny obraz epoki saskiej miał być w intencji autora groźnym „memento” dla właściwości narodowego charakteru rodakówHalina Bursztyńska: Przedsłowie w wydaniu z 1991, s. 7–9..
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Za Sasów (wyd. 1889): tom 1, tom 2 w bibliotece Polona
Kategoria:Powieści historyczne Józefa Ignacego Kraszewskiego Kategoria:Powieści z 1889 Kategoria:Królowie Polski w literaturze