24 października 1939 roku ukazał się pierwszy na wychodźstwie rozkaz Ministra Spraw Wojskowych regulujący zasady umundurowania wojska na obczyźnie. Jako zasadę przyjęto, że mundury będą kroju i barwy państw sojuszniczych z polskimi odznakami stopni wojskowych i polskim godłem wojskowym. Zniesiono obowiązek noszenia guzików z orłem państwowym, numerów pułków na naramiennikach, barwnych patek i wężyków na kołnierzu. Barwy broni i służb miały być od tej pory oznaczone małymi patkami barwnymi z wypustkami, naszywanymi na kołnierzach kurtek i płaszczy. mały|Uroczystość wręczenia sztandaru Samodzielnej Brygadzie Strzelców Podhalańskich; 10 kwietnia 1940. Wiosną 1940 roku wydano oddziałom polskim nowe umundurowanie i oporządzenie wzoru 1935. Nakryciem głowy były furażerki khakiodmienne dla szeregowych i oficerów i hełmy, a w Samodzielnej Brygadzie Strzelców Podhalańskich i 2 Dywizji Strzelców Pieszych ciemnobrązowe berety francuskich oddziałów fortecznych z orłami wyciśniętymi z gumy. Na hełmie wzór 1915 malowano biały wizerunek polskiego godła wojskowego.