W 1688 załoga statku, na którym znalazł się Dampier, przez kilka tygodni penetrowała północno-zachodnie wybrzeża Australii na odcinku od Cieśniny Kinga po wyspę Bathurst, tereny w tamtych czasach zupełnie nieznane Europejczykom.
W jakiś czas później Dampier i dwóch innych członków załogi zostało wysadzonych na jednej z wysp archipelagu Nikobarów, ale udało im się zbudować prymitywną łódź i dotrzeć po wielu przygodach w 1691 do Anglii, by Dampier mógł zamknąć pętlę podróży dookoła świata.
Dalsze dzieje Po powrocie z wyprawy Dampier napisał relację pt. „Nowa podróż dookoła świata” (ang. A New Voyage Round the World), która ukazała się w 1697 i przyniosła autorowi wielką popularność. Zwróciła też nań uwagę Admiralicja, która zaproponowała mu stopień oficerski i dowództwo rządowej ekspedycji, której zadaniem było zbadanie nieznanych, wschodnich wybrzeży Australii.
Dampier, na pokładzie fregaty Roebuck, miał zamiar dotrzeć do wschodniej Australii opływając Przylądek Horn, ale ciągłe sztormy uniemożliwiły mu to. Zdecydował więc udać się na wschód, wokół Przylądka Dobrej Nadziei.