I choć był to utwór przeznaczony na stronę B, to Robin Blanchflower z wytwórni Pye Records, po wysłuchaniu obu piosenek uznał, że należy go dać na stronę A.
Przez pierwsze pięć tygodni od momentu wydania, utwór w ogóle nie był grany przez stacje radiowe, a sam krążek sprzedawał się dość słabo. Zyskiwał za to popularność w klubach tanecznych, aż 17 sierpnia 1974 r. znalazł się na czterdziestym drugim miejscu brytyjskiej listy przebojów. Na szczyt dotarł 21 września i utrzymał się na nim przez trzy tygodnie. Ten sukces sprawił, że singiel wydano też w Stanach, gdzie szybko znalazł się na pierwszym miejscu listy przebojów magazynu Billboard. Ostatecznie płyta rozeszła się w jedenastu milionach egzemplarzy na całym świecie i była numerem jeden m.in. w Niemczech, Włoszech, Irlandii i Australii.
Wersje innych wykonawców Popularność jaką odniosła piosenka „Kung Fu Fighting” w wykonaniu Carla Douglasa, zainspirowała wielu wykonawców na całym świecie do włączenia go do swojego repertuaru lub nagrania własnej wersji.
W 1990 r.