mały|Grób Janusza Sieczkowskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Janusz Sieczkowski (ur. 13 stycznia 1925 w Prużanie, zm. 7 października 1994 w Warszawie) – generał brygady WP.
Życiorys Urodził się w rodzinie Zygmunta (1890–1933), nauczyciela, i Heleny z domu Świerczewskiej (1892–1958). Ukończył dwie klasy gimnazjum w Prużanie. Po zajęciu wschodnich terenów Polski przez Armię Czerwoną lutym 1940 został deportowany wraz z rodziną do Mołotowska w obwodzie archangielskim. W 1941 mimo prób zaciągnięcia się, z powodu młodego wieku nie został przyjęty do armii gen. Władysława Andersa. Następnie pracował jako robotnik leśny w Państwowym Przedsiębiorstwie Leśnym w Kargowinie. W styczniu 1943 wcielony do Armii Czerwonej jako szeregowy, a później dowódca drużyny w polskim batalionie saperów w Mołotowsku.
W maju 1943 wstąpił na własną prośbę do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR i został elewem samodzielnego batalionu szkolnego 1 Dywizji Piechoty im. T. Kościuszki w obozie w Sielcach nad Oką. W sierpniu 1943 skończył szkołę podoficerską jako dowódca drużyny. Uczestnik bitwy pod Lenino w dniach 12-13 października 1943. Od listopada 1943 podchorąży Szkoły Oficerów Polityczno-Wychowawczych przy 1 Dywizji Piechoty. W lutym 1944 przeniesiony do 3 Dywizji Piechoty im. R.