Rozwój zasłony częściowej u pieczarki U gatunków z rodzaju Agaricus (pieczarka) osłona częściowa składa się z dwóch warstw. Na początku XX wieku amerykański mykolog George Francis Atkinson badał rozwój pieczarki białawej Agaricus arvensis, zbierając młode grzyby z jeszcze nierozwiniętym kapeluszem i nienaruszoną osłoną i obserwując ich wzrost w laboratorium. Ustalił, że osłona częściowa wywodzi się ze strzępek poza hymenium i nie jest wyraźnie oddzielona od osłony całkowitej. Jest połączona zarówno z brzegiem kapelusza, jak i z trzonem. Zwiększa swój rozmiar w miarę przykładania do niej napięcia w wyniku rozrastania się kapelusza i trzonu. Jej dolna część ma luźniejszą teksturę i jest stosunkowo porowata, aby umożliwić wymianę powietrza. Górna część osłony częściowej łączy się bezpośrednio z brzegiem kapelusza i pochodzi częściowo z tkanki podstawowej (aktywnie dzielących się strzępek, stanowiących większość tkanki kapelusza i trzonu), a częściowo poprzez wzrost od brzegu kapelusza. Luźniejsza część osłony jest odrywana od powierzchni trzonu w miarę rozszerzania się i wzrostu grzyba, tworząc luźniejszą dolną część podwójnej zasłony, charakterystyczną dla tego gatunku.
Zobacz też Słownik mykologiczny
Przypisy
Kategoria:Budowa grzybów