P’ihyŏn (kor. 피현군, P’ihyŏn-gun) – powiat w Korei Północnej, w prowincji P’yŏngan Północny. W 2008 roku liczył 110 637 mieszkańców. Graniczy z powiatami Ŭiju na północy, Ch’ŏnma na wschodzie, Tongnim na południu, Yŏmju na południowym zachodzie, Ryongch’ŏn na zachodzie, a także z miastem Sinŭiju na północy. Przez powiat przebiega linia kolejowa P’yŏngŭi, łącząca stolicę Korei Północnej, Pjongjang ze znajdującym się w północno-zachodniej części kraju miasta Sinŭiju, a dalej z siecią kolejową Chin. 57% terytorium powiatu stanowią lasy.
Historia Przed wyzwoleniem Korei spod okupacji japońskiej tereny należące do powiatu wchodziły w skład powiatu Ŭiju. W obecnej formie powstał w wyniku gruntownej reformy podziału administracyjnego w grudniu 1952 roku. W jego skład weszły wówczas tereny należące wcześniej do miejscowości P’ihyŏn, Wŏlhwa, Wiwŏn (wszystkie poprzednio znajdowały się w powiecie Ŭiju), Tongsan, Kogwan (11 wsi – obie znajdowały się w powiecie Ryongch’ŏn), 7 wsi miasta Sinŭiju, 15 wsi miejscowości Yanggwang, a także jedna wieś miejscowości Sŏrim (powiat Ch’ŏlsan). Powiat P’ihyŏn składał się wówczas z jednego miasteczka (P’ihyŏn-ŭp) i 28 wsi. W czerwcu 1958 roku wieś Ryŏnsang podzielono na wsie Hadan, Tanghu i Paengma.