Dekoracja powstała w I w. n.e., za dynastii Satawahanów. Napis fundatorski głosi, że wykonali ją rzeźbiarze kości słoniowej z miasta Widisia. Stupa została opuszczona w XIV wieku. Ponownie odkryta przez armię brytyjską w 1818. W latach 1912–1919 odnowiona przez służby archeologiczne Indii kierowane przez Johna Marshalla. W 1989 została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Bardzo dobrze zachowana jest również stupa nr 3, zbudowana ok. I w. n.e. Stupa ta pozbawiona jest ogrodzenia wedika i posiada tylko jedną, główną bramę. Głowice jej filarów zdobią wyobrażenia skrzatów gana.
Najskromniejsza i prawdopodobnie najstarsza jest stupa nr 2.
Przypisy
Linki zewnętrzne Informacje na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO
Kategoria:Architektura Indii Kategoria:Architektura buddyjska Kategoria:Buddyzm indyjski Kategoria:Madhya Pradesh Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Indiach Kategoria:Wsie w Indiach Kategoria:Zabytki Indii