15 maja 1944 został mianowany podporucznikiem czasu wojny. Dowodził 2. kompanią. W lipcu 1944 jako dowódca 1 plutonu w 2 kompanii, wziął udział w Operacji „Ostra Brama”. Po bitwie o Wilno został aresztowany i osadzony w Miednikach, a następnie w obozie w Kałudze (od 4 sierpnia 1944), Riazaniu i Potmie.
Wiosną 1946 roku uciekł z zesłania i zamieszkał w Łodzi. Nawiązał kontakt z Mikołajem Kurczokiem, ps. „Leśny” i rozpoczął działalność w WIN. Pracując, studiował na Politechnice Wrocławskiej, a w 1952 uzyskał dyplom inżyniera. W 1980, po zawale, przeszedł na emeryturę. W konsekwencji ran odniesionych w partyzantce został uznany za inwalidę wojennego.
Jest autorem albumu „3 Brygada „Szczerbca” oraz współautorem dużej wystawy fotograficznej AK na Wileńszczyźnie zawierającej unikatowe zdjęcia z oddziałów partyzanckich oraz z obozów i łagrów.
Był żonaty. Miał dwie córki i syna.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (zweryfikowany przez Departament Kadr MON decyzją nr 8800/W) Krzyż Walecznych (zweryfikowany przez Departament Kadr MON decyzją nr 8591/W) Krzyż Armii Krajowej – 1967
Przypisy
Bibliografia
Janusz Bohdanowicz, 3.