W latach 1957–1958 szef sztabu 2 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej w Nysie, potem przeniesiony do Sztabu Generalnego WP w Warszawie. Od 1 maja 1964 zastępca szefa Oddziału I SG WP. Od 1964 do 1966 studiował w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych im. K. Woroszyłowa w Moskwie. Od maja 1968 zastępca komendanta Akademii Sztabu Generalnego ds. naukowych, a od lipca 1969 szef sztabu i zastępca dowódcy Wojsk Lotniczych. W październiku 1970 mianowany generałem brygady. 29 października 1971 skończył Wyższy Kurs Dowódczo-Sztabowy Kadry Wojsk Lotniczych przy Wojskowej Akademii Sił Powietrznych ZSRR im. J. Gagarina w Monino. w latach 1975-1976 zastępca Głównego Inspektora Obrony Terytorialnej, w 1976-1988 szef Inspektoratu Obrony Cywilnej i zastępca szefa Obrony Cywilnej Kraju. 27 września 1984 mianowany generałem dywizji. W lutym 1989 przeniesiony w stan spoczynku, pożegnany przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego.
Awanse W trakcie wieloletniej służby w ludowym Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskoweJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. I: A-H, Toruń 2010, s.