lokatę w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa).
W październiku 1933 roku wszedł w skład polskiej reprezentacji podczas Międzynarodowych Zawodów Lotnictwa Myśliwskiego w Bukareszcie. Również w maju 1936 roku wziął udział w Międzynarodowej Wystawie Lotniczej ILIS w Sztokholmie gdzie prezentował możliwości PZL P.11c. W 1937 roku zawarł związek małżeński z Janiną z domu Filipkowską. 5 września 1937 roku przeżył poważną katastrofę lotniczą, po której został przeniesiony do służby w jednostkach szkolnych. W marcu 1939 pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Lotnictwa nr 1 w Dęblinie na stanowisku dowódcy II dywizjonu Szkoły Podchorążych Lotnictwa – Grupa Liniowa.
W kampanii wrześniowej nie brał udziału w lotach bojowych, zajmował stanowisko dowódcy Kompanii Obsługi Węzła Lotnisk nr 23 i odpowiadał za ewakuację sprzętu. Przez Rumunię dotarł do Francji, gdzie był szefem grupy 19 pilotów skierowanych na szkolenie w Ośrodku Wyszkolenia Myśliwskiego w Versailles. Po upadku Francji odpłynął z Bordeaux na pokładzie statku „Kmicic” i 20 czerwca 1940 roku dotarł do Wielkiej Brytanii. Otrzymał numer służbowy RAF P-1238 i 21 sierpnia 1940 mianowany dowódcą eskadry A w dywizjonie 303. 9 września 1940 roku został dowódcą dywizjonu 307, funkcję tę sprawował do 25 października kiedy to powrócił do dywizjonu 303.