Od 1944 współpracowała z Filharmonią Lubelską. Debiutowała w 1947 w Operze Śląskiej w Bytomiu jako Amneris w Aidzie Giuseppe Verdiego. Przez dziesięć lat była jedną z czołowych artystek śląskiej sceny. Od 1957 wchodziła w skład zespołu solistów Opery Warszawskiej do przejścia na emeryturę 1981 Słownik biograficzny teatru polskiego. Występowała gościnnie na scenach operowych oraz koncertowych prawie wszystkich krajów Europy. 27 września 1961 wystąpiła w mediolańskiej La Scali, gdzie pod batutą Jana Krenza zaśpiewała partię mezzosopranową w Stabat Mater Szymanowskiego. Ponadto śpiewała na scenach i estradach: Berlina, Budapesztu, Bukaresztu, Brukseli, Palermo, Rzymu, Sofii oraz Moskwy, Taszkentu i Leningradu.
W repertuarze miała ponad 40 partii operowych, odnosiła także sukcesy w repertuarze oratoryjno-kantatowym; przez wiele lat była jedyną w Polsce mezzosopranową odtwórczynią dzieł oratoryjnych.
W 1966 rozpoczęła pracę pedagogiczną, obejmując klasę śpiewu w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (w latach późniejszych Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina).