Mokry, Stosunek państwowych i cerkiewnych władz moskiewskich do ukraińskiej Cerkwi prawosławnej i unickiej w wiekach XVII–XX [w:] red. R. Łużny, F. Ziejka, A. Kępiński, Unia brzeska. Geneza, dzieje i konsekwencje w kulturze narodów słowiańskichTowarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „UNIVERSITAS”, Kraków 1994, , s.85.
Do czerwca 1687 Gedeon (Czetwertyński) zachował godność biskupa łuckiego i ostrogskiego, interesował się sytuacją prawosławnych w granicach Rzeczypospolitej. W grudniu 1686 kontaktował się z carem, prosząc go o interwencję w ich obronie. W 1687 tę samą prośbę skierował do hetmana Iwana Mazepy. Opowiadał się przy tym za całkowitym podporządkowaniem wszystkich struktur prawosławnych w Rzeczypospolitej Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu, w tym za rozwiązywaniem problemów personalnych i organizacyjnych w Moskwie. W tym samym czasie Gedeon (Czetwertyński) bez powodzenia starał się podporządkować sobie cerkwie Siczy Zaporoskiej, tradycyjnie podległe stauropigialnemu Monasterowi Międzygórskiemu. W 1688, wskutek konfliktu między arcybiskupem czernihowskim Łazarzem a metropolitą Gedeonem, patriarcha Joachim zdecydował o wyłączeniu eparchii czernihowskiej z jurysdykcji metropolity kijowskiego i bezpośrednim podporządkowaniu jej patriarsze.