Należał do Stronnictwa Ludowego „Roch”, był wiceprzewodniczącym Komisji Programowej Centralnego Kierownictwa Ruchu Ludowego.
Po II wojnie światowej został działaczem Polskiego Stronnictwa Ludowego, w którym w latach 1945-1956 był kierownikiem Biura Prezydialnego, w latach 1946-1947 kierownikiem Wydziału Administracyjno-Samorządowego Naczelnego Komitetu Wykonawczego, w latach 1946-1949 członkiem Rady Naczelnej. Od 1947 był związany z tzw. Lewicą PSL. W 1948 został posłem na Sejm Ustawodawczy (objął mandat po Stefanie Korbońskim)Biogram w bazie Biblioteki Sejmowej. Od 1949 był członkiem Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, w 1957 został członkiem Naczelnego Komitetu Wykonawczego ZSL.
Bezpośrednio po II wojnie światowej pracował w Radzie Głównej Opiekuńczej, następnie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1945-1948), następnie w spółdzielczości pracy (1948-1949) i spółdzielczości rybackiej (1951-1957), jako instruktor Wydziału Administracyjnego NKW ZSL (1949), w Komitecie Urbanistyki i Architektury (1957-1959), Instytucie Przemysłu Drobnego i Rzemiosła (1960-1969).