15 grudnia 1965 uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. W 1966 rozpoczął pracę na stanowisku adiunkta na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (w 2002 przeszedł na emeryturę). Na Wydziale Filozoficzno-Historycznym tej uczelni uzyskał w 1972 tytuł doktora habilitowanego. Tytuły naukowe profesora nadzwyczajnego i zwyczajnego nauk humanistycznych uzyskał odpowiednio w 1980 i 1989. W latach 1975–2003 kierował Zakładem Dydaktyki Ogólnej. W latach 1977–1983 był przewodniczącym Rady Naukowej Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Adama Mickiewicza, w 1981 został członkiem Komitetu Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, w latach 1986–1989 pełnił funkcję wiceprezesa Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego.

Od 1978 przewodniczył Radzie Programowej miesięcznika krajoznawczo-turystycznego „Poznaj swój kraj”. Był również członkiem rad redakcyjnych wielu czasopism m.in. „Dydaktyka Literatury”, „Kultura i Edukacja”, „Nauczyciel i Szkoła”, „Problemy Rozwoju Edukacji”, „Ruch Pedagogiczny”, „Toruńskie Studia Dydaktyczne”.

Wypromował 24 doktorów i uczestniczył w promocji 63 doktorów w innych uczelniach.