Grand Prix zostało zorganizowane na torze Silverstone w Wielkiej Brytanii, który został utworzony jako lotnisko RAF Silverstone w 1943 i służył podczas II wojny światowej jako baza lotnicza bombowców brytyjskich Royal Air Force.
Po zakończeniu II wojny światowej obiekt stał się miejscem zainteresowania fanów sportów motorowych, którzy jako pierwsi zorganizowali wyścig, który odbył się w 1948 roku.
Organizatorzy Grand Prix Wielkiej Brytanii mieli do dyspozycji mały budżet, dlatego trasę wyznaczono poprzez ułożenie siana w odpowiednich miejscach, a aleja serwisowa była wykonana prowizorycznie.
Do wyścigu zostało zgłoszonych 25 kierowców z czternastu prywatnych i czterech fabrycznych zespołów.
Organizatorzy chcieli, by w Grand Prix udział wzięło Ferrari, zagwarantowali 250 funtów szterlingów za każdy startujący samochód. Enzo Ferrari stwierdził, że zespół Ferrari nie wystartuje w wyścigu ze względu na zbyt małe wynagrodzenie, które nie pokryje kosztów transportu.
Treningi i kwalifikacje Siedmiu kierowców rozpoczęło Grand Prix z oponami Pirelli, jeden z oponami Englebert, a pozostali kierowcy z oponami Dunlop.
W treningach przed kwalifikacjami kierowcy Alfa Romeo okazali się najszybsi.