W tym samym roku został pozbawiony pasa przez organizację WBA, lecz pozostał mistrzem WBC.
Po czterech udanych obronach tego tytułu pokonał 7 kwietnia 1972 w Miami Beach mistrza organizacji WBA Vicente Rondóna z Wenezueli i ponownie został uniwersalnym mistrzem kategorii półciężkiej. Następnie wygrał z niepokonanym do tej pory Mikiem Quarrym przez nokaut w 4. rundzie i z byłym mistrzem olimpijskim Chrisem Finneganem z Wielkiej Brytanii przez nokaut w 14. rundzie. Ta ostatnia walka została uznana przez magazyn The Ring za walkę roku 1972.
21 listopada 1972 w Stateline Foster zmierzył się z Muhammadem Alim. Przegrał przez nokaut w 8. rundzie. W obronie pasa wagi półciężkiej dwukrotnie wygrał w 1973 z Pierre’em Fourie z RPA, a w 1974 zremisował z Jorge Ahumadą z Argentyny i zakończył karierę. Powrócił później na ring i stoczył jeszcze 7 walk, z których 5 pierwszych wygrał. Ostatecznie rozstał się z boksem jako zawodnik w 1978.
W 1990 został wybrany do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy bokserzy Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi ciężkiej Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi półciężkiej Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy Kategoria:Medaliści Igrzysk Panamerykańskich 1959 Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zmarli w 2015