W kwietniu 1950 został zastępcą szefa wydziału politycznego 1 Warszawskiej Dywizji Piechoty w Legionowie, a w czerwcu 1950 został zastępcą dowódcy tej dywizji – szefem wydziału politycznego. W latach 1950–1955 studiował w Wojskowej Akademii Polityczną im. W.I. Lenina w Moskwie, którą ukończył z oceną bardzo dobrą. Po powrocie do kraju został zastępcą szefa Zarządu Politycznego Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy, a w lipcu 1957 został wybrany sekretarzem Komitetu PZPR tego okręgu. W latach 1957–1959 uzupełnił wykształcenie ogólne kończąc liceum ogólnokształcące w Bydgoszczy i zdając egzamin maturalny. W okresie późniejszym uzyskał dyplom magistra historii w Wojskowej Akademii Politycznej w Warszawie. W 1962 powrócił na uprzednio zajmowane stanowisko zastępcy szefa Zarządu Politycznego POW. W styczniu 1964 został zastępcą szefa, a następnie w lipcu 1968 szefem Zarządu I Organizacyjnego w Głównym Zarządzie Politycznym (GZP) WP. W styczniu 1969 przeniesiono go do Głównego Inspektoratu Obrony Terytorialnej na stanowisko szefa Zarządu Politycznego Wojsk Wewnętrznych. Od października 1971 był zastępcą dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza do spraw politycznych – szefem Zarządu Politycznego WOP.